نکات کلیدی:
· زنان استفاده‌کننده از هر نوع روش ضدبارداری هورمونی، در مقایسه با افراد غیرمصرف‌کننده، شانس بیشتری برای شروع درمان با سماگلوتاید داشتند.
· ارتباط بین مصرف ضدبارداری هورمونی و استفاده از سماگلوتاید در تمامی زیرگروه‌ها ثابت بود.
۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ – بر اساس داده‌های دنیای واقعی از کشور دانمارک، زنانی که از روشهای ضدبارداری هورمونی استفاده می‌کنند، ممکن است احتمال بیشتری برای شروع درمان با سماگلوتاید (اوزمپیک/وزگوی، شرکت نووو نوردیسک) داشته باشند.
در یک مطالعه مورد-شاهدی تو در تو، که در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت ارائه و پیش‌تر در مجله JAMA Network Openمنتشر شده است، ۹ رژیم مختلف مصرف ضدبارداری هورمونی با افزایش شانس شروع درمان با سماگلوتاید مرتبط بودند. دکتر میل دیبدال باگر، پزشک و پژوهشگر در مرکز دیابت استنو در کپنهاگِ دانمارک، اظهار داشت که این یافته‌ها تأکید می‌کند که متخصصان سلامت باید هنگام تجویز ضدبارداری‌های هورمونی، تاریخچه کامل سلامت زن را در نظر بگیرند.
دکتر باگر در طول ارائه خود گفت: «موضوع درباره تغییر وزن درک‌شده، سابقه تغییر وزن و همچنین شرایط بالینی بیمار است. ما به‌عنوان تجویزکننده نیز تأثیر زیادی بر بیمارانمان داریم. وقتی آن‌ها را در کلینیک خود می‌بینیم، صرف نظر از هر چیز، احتمال شروع هرگونه درمان (اعم از ضدبارداری هورمونی و سماگلوتاید) برایشان افزایش می‌یابد.»
دکتر باگر و همکارانش داده‌های مربوط به ۲۲,۶۹۴ دختر نوجوان و زن ۱۲ تا ۴۹ ساله را که برای اولین بار از سماگلوتاید استفاده کرده بودند، جمع‌آوری کردند. کاربران سماگلوتاید با ۲۲۹,۶۴۰ فرد کنترل که هرگز از این دارو استفاده نکرده بودند، مطابقت داده شدند. اطلاعات مربوط به مصرف ضدبارداری هورمونی از ثبت ملی نسخه‌های دارویی دانمارک استخراج شد.
زنان استفاده‌کننده از هر نوع روش ضدبارداری هورمونی، نسبت به کسانی که هرگز از این داروها استفاده نکرده بودند، احتمال بیشتری برای شروع سماگلوتاید داشتند. پس از تعدیل متغیر BMI، شانس شروع سماگلوتاید با قرص‌های ترکیبی (aHR =۱.۴۳)، قرص‌های حاوی صرفاً پروژستین (aHR =۱.۵۲) و دستگاه داخل رحمی (IUD) حاوی صرفاً پروژستین (aHR =۱.۵۶) افزایش یافت. همچنین شانس شروع سماگلوتاید در زنانی که از چندین نوع روش ضدبارداری استفاده کرده بودند، بیشتر بود. بالاترین میزان افزایش شانس در زنانی مشاهده شد که الگوهای مصرف متفاوتی داشتند؛ از جمله کسانی که از قرص ترکیبی به همراه IUDپروژستین‌دار و سپس قرص پروژستین استفاده کرده بودند (aHR =۲.۰۹) یا کسانی که از ترکیب قرص ترکیبی و IUDپروژستین‌دار استفاده کرده بودند (aHR =۲).
در تحلیل لایه‌بندی شده بر اساس BMI، زنان با وزن نرمال یا زیر وزن نرمال، به جز در مورد مصرف قرص‌های صرفاً پروژستین، با استفاده از هر نوع ضدبارداری هورمونی با افزایش شانس شروع سماگلوتاید مواجه بودند. در تمامی الگوهای مصرف ضدبارداری هورمونی، احتمال شروع سماگلوتاید در زنان دارای اضافه وزن یا چاقی نیز افزایش یافت.
در تحلیل‌های زیرگروهی، تمام رژیم‌های ضدبارداری هورمونی با احتمال شروع سماگلوتاید مرتبط بودند، به‌جز استفاده از IUDحاوی صرفاً پروژستین در زنان زیر ۳۰ سال. همچنین استفاده از هر نوع روش ضدبارداری هورمونی، احتمال شروع سماگلوتاید را در تقریباً تمامی سطوح درآمدی و تحصیلی افزایش داد.
دکتر باگر خاطرنشان کرد اگرچه ارتباط واضحی بین مصرف ضدبارداری هورمونی و شروع سماگلوتاید در این مطالعه وجود دارد، اما متخصصان سلامت باید طیف گسترده‌ای از عوامل را در مراقبت از بیماران در نظر بگیرند. او گفت: «ما نمی‌خواهیم بین مصرف ضدبارداری هورمونی و شروع درمان با سماگلوتاید، رابطه علت و معلولی مستقیم برقرار کنیمو این واقعاً نکته اصلی این مطالعه نیست. موضوع اصلی، بررسی تمام عوامل واسط میان این دو است؛ از جمله تفاوت در رفتارهای سلامت‌محور، تغییرات وزنِ درک‌شده، میزان تمایل به درمان‌های دارویی و همچنین عوامل مربوط به سبک زندگی و سایر دغدغه‌های متابولیک و وزنی.»
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20261012/hormonal-contraception-use-linked-to-greater-odds-of-initiating-semaglutide